Vladivostok

Over de langeafstandsrelatie met Caïssa en saaie partijen

Men zegt wel eens dat goede raad goud waard is, en gezien de historisch hoge goudprijs liet ik me verleiden om daarin mee te gaan. De rijzende ster van het Vlaamse schaakbloglandschap adviseerde me om mijn schrijfsels wat in te korten, teneinde de lezers van Gen Z tegemoet te komen in hun chronisch beperkte aandachtsspanne. Zo schoof ik tijdens het schrijven van mijn vorig artikel waarin de trein centraal stond mijn tegendraadse natuur even opzij, en snoeide met een dubbel gevoel in de anekdotes.

Zo schrapte ik onder meer het relaas van een bewogen treinreis van 13 uur richting de Glorney & Faber Cup in Hyères, aan de mondaine Côte d’Azur. Daar maakte ik als aspirant puber voor het eerst kennis met de effecten van milde dronkenschap, onder het goedkeurend oog van de Welshe delegatie. Hetzelfde lot was beschoren voor het epos van een gemiste trein in Moskou een decennium later, tot grote ergernis van de grootmeester in spe die me vergezelde. Het is slechts een greep uit de verhalen die de literaire canon zijn ontglipt.

Heden ten dage is data misschien nog meer waard dan een altruïstisch raadgever, cijfers liegen immers niet. Het lezerschap nam meteen een duik na mijn conformistische daad, alsof onraad in de schaarse woorden verweven zat. Voortaan doe ik het terug op mijn eigen manier, My Way van Frank Sinatra staat niet voor niets op de playlist voor mijn begrafenis. Een voorbereid man is er immers twee waard, zowel op als naast het schaakbord.

Kilometerheffing

De winter is in het land, en de eerste sneeuw is gevallen. Het naderende einde van het kalenderjaar is vaak het signaal voor een extra dosis reflectie, en dat is bij mij niet anders. De modale medemens fronst wel eens de wenkbrauwen wanneer ik me laat ontvallen welke afstanden ik zoal afleg louter om wat schaakstukken te verschuiven, vaak dan nog in een stoffig lokaaltje in een godvergeten gehucht. Is die verbazing een manifestatie van de kerktorenmentaliteit, of is er iets van aan? Het prikkelde me om uit te zoeken hoeveel afstand ik dit jaar in totaal zal hebben afgelegd om partijen te gaan afhaspelen, het overgrote deel daarvan met de auto. Het resultaat spreekt tot de verbeelding, althans voor een hobbyschaker die het meesterschap over de 64 velden enkel in het weekend contesteert.

Tegen de tijd dat het doek valt over 2025, zal ik maar liefst ruim 11.000 kilometer hebben afgelegd, heen en terug tussen mijn woonst en het strijdtoneel. Dat is ongeveer de rijafstand van bij me thuis naar Vladivostok, in het verre oosten van Rusland aan de Japanse Zee. Doet een lezer beter, of zeg maar slechter?

De aanbevolen route naar Vladivostok is goed voor zo’n zes volle dagen rijplezier

Wetende dat daar slechts 44 partijen tegenover staan, waarmee ik niet eens als bijzonder actieve schaker kan worden bestempeld, moet ik dit toch even laten bezinken. Een statistiek die het nog wat duidelijker in perspectief plaatst: voor elke zet die ik tot dusver dit jaar heb uitgevoerd, heb ik dik 5 kilometer moeten afleggen.

Vladivostok heeft geen prominente plaats op mijn bucket list verworven, maar toch hoop ik er ooit voet aan grond te zetten. Het is immers de eindhalte van de iconische Trans-Siberische spoorlijn, na een week sporen vanuit Moskou. Als ik het ooit red, zal het ongetwijfeld in een nog stevigere blogpost resulteren.

Tijd om het ook eens over schaken te hebben.

Aanklampen

Door de wind, door de regen, dwars door alles heen! Ze kon het toen niet geweten hebben, maar zo bezong Ingeborg in 1989 het gemak waarmee nieuwbakken lid van de chauffeursgilde IM Sim Maerevoet ons decennia later doorheen het hondenweer loodst. Na enkele stressvolle dagen op een conferentie in Amsterdam temidden de Nederlandse parlementsverkiezingen, zou ik het vandaag graag wat rustig aan doen in de kelderkraker tegen de bezoekers van HWP Haarlem. Geen van beide ploegen hebben matchpunten weten te puren uit de eerste twee ronden, dus er zit wel wat druk op de ketel.

Vandenbussche (2402) - Brookes (2195)
KNSB Competitie, 2025

Aangezien ik het al geruime tijd moeilijk heb om met wit een openingsvoordeel te verkrijgen, besluit ik om met weinig voorkennis aan het experimenteren te slaan. Het resultaat is echter ronduit dramatisch, en na amper 9 zetten sta ik reeds duidelijk slechter. Terwijl ik op aanklampen zonder constructief plan ben aangewezen, voert mijn tegenstander de druk geleidelijk op.

Hoe draait zwart de duimschroeven verder aan?

23..♘xc3!? Heel interessant, maar het onpretentieuze 23..♘xg3 24.hxg3 e5 is een pak sterker, met stevig voordeel voor zwart. 24.♘xc3 ♗xd4 25.♖a3 ♕f6 26.♖c1? Soms is uitstel wél afstel, er komt nu geen geschikt moment meer om de pion op b7 te slaan. Correct is 26.♕xb7 ♖xc3 27.♖xc3 ♗xc3 28.♕xa7 ♕f5 29.♖b8 met gelijkspel. ♖c6 Zwart verdubbelt rustig de torens, terwijl wit niet onderuit de verschillende penningen kan komen. Enkele zetten later bereiken we het onderstaande eindspel.

Ik dacht dit zonder al te veel moeite te moeten kunnen verdedigen, maar dat valt in de praktijk redelijk tegen. Als zwart zijn pionnenmeerderheid op de koningsvleugel snel mobiliseert, komt wit in de problemen.

32.♖a2 h5 33.h4 ♕f5 Een eerste kleine misstap, mee ingegeven door tijdnood. Hier kan zwart het initiatief grijpen met 33..g5! 34.hxg5 ♕xg5 35.♖c4 ♕d5 gevolgd door de graduele opmars van de andere pionnen op de koningsvleugel, waarna wit nog heel wat werk voor de boeg heeft om een halfje uit de brand te slepen. In de partij werden de lopers geruild alvorens zwart zijn pionnen opspeelde, wat de verdedigende taak aanzienlijk vergemakkelijkte, en het vrij snel remise werd. ½-½

Een ontnuchterende prestatie, met een openingsfiasco aan de basis. Zelfs het ongebreideld positivisme van Ingeborg zou me niet in staat stellen om iets positiefs over deze partij te verzinnen. Mijn tegenstander stond me nooit toe om echt in de partij te komen, en had meer verdiend.

Onder het aanhoudende geschreeuw van nabije gevechtssporters hadden we het ook op de andere borden niet onder de markt met de bezoekers uit Haarlem, ondanks het feit dat we op papier torenhoog favoriet waren. Onderstaand sleutelmoment uit de wedstrijd wil ik de lezer niet ontzeggen.

Hoe brengt wit de zwarte koning in verlegenheid?

De bezoekende witspeler miste hier de kans om zich onsterfelijk te maken met de geforceerde winst na 29.f5! exf5 30.♖c8+ ♘f8 31.♖xf5!! ♕xf5 32.♖xf8+ ♔xf8 33.♕d8# Alle zware stukken enteren de zwarte koningsstelling, met een prachtig geometrisch motief als kers op de taart.

In de partij ging het momentum echter verloren en kantelde de partij al snel, waardoor het doorslaggevende punt naar ons ging. Zo bleven de broodnodige matchpunten in Rotterdam, tot grote opluchting van de inmiddels niet meer zo fiere landskampioen.

Leren wachten

Twee weken en de hopelijk laatste maaibeurt van de pelouze later, krijg ik eindelijk de kans om mijn Rotterdamse offday te proberen uitwissen. Er staat een uitwedstrijd in Opwijk op het programma in de vaderlandse competitie, en ik heb er deze keer heel wat meer zin in. Het voor mij eerder atypisch enthousiasme is grotendeels te danken aan de vrienden van De Lange Rokade, die in een recente podcast een bepaald idyllisch beeld wisten te scheppen van het speellokaal van de promovendus uit Vlaams-Brabant.

Zelf was ik nog nooit eerder op de Duivenzolder geweest, en terwijl sommige van mijn ploeggenoten de sanitaire voorzieningen maar matig lijken te kunnen appreciëren, ontgaat de charme van het geheel mij niet. Ik hoop stiekem op een duel met mijn voormalig ploeggenoot bij Brugge FM Frederic Decoster, en word op mijn wenken bediend.

Vandenbussche (2402) - Decoster (2258)
Nationale Interclubs, 2025

Hoewel ik er andermaal niet in slaag om een objectief voordeel te claimen met de witte stukken, kijk ik toch tevreden terug op de openingsfase. De dames hebben al snel het bord verlaten en hoewel zwart over het loperpaar beschikt, maakt zijn pionnenstructuur een slechte indruk. Het is ook maar zeer de vraag wat voor toekomst zijn zwartveldige loper is toebedeeld.

De engines zijn echter onverbiddelijk, en geven aan dat de stelling objectief in evenwicht is. Desondanks durf ik te betwijfelen dat veel spelers zich hier helemaal comfortabel zouden voelen met zwart.

Frederic doet het lange tijd goed, al kost het hem wel veel tijd om de juiste solide maar erg passieve opstelling aan te nemen. Wanneer enkele stukken zijn geruild en het reservoir van natuurlijke zetten is uitgeput, dringt een kritieke beslissing zich op.

Aangezien schaken toch grotendeels draait rond het verbeteren van de stukken, is niets doen zelden aangewezen. Toch doen er zich soms, veelal in het eindspel, situaties voor waar de stukken reeds staan waar ze horen te staan, en de juiste voortzetting intrinsiek niets aan de stelling verandert. Dit gaat echter in tegen de natuur van elk schaker van vlees en bloed, en dat maakt deze momenten moeilijk te spotten.

“To do nothing at all is the most difficult thing in the world, the most difficult and the most intellectual.”

Oscar Wilde

Frederic heeft in de onderstaande stelling net zijn koning naar het centrum gebracht, doorgaans een prima idee in het eindspel. Helaas voor de sympathieke West-Vlaamse uitwijkeling blijkt het zijn enige maar fatale fout van de partij te zijn. Hier was een wachtzet zoals ♖f5 aangewezen, die de bal terug in het witte kamp legt.

Hoe slaat wit een bres in de zwarte egelstelling?

28.b4! De tijdelijke penning creëert het momentum om de coördinatie tussen de zwarte stukken te verstoren. ♖f5 De pion is taboe, al is de weerlegging niet zo voor de hand liggend als het lijkt. Na ♖xa3 29.♘d5 b5 30.♘e5 lijkt zwart op slag materiaal te verliezen, maar is er nog de verrassende verdedigingszet ♖a7! die de hoop levende houdt. Na 31.♔d2 zit zwart echter in zetdwang, en kan hooguit afwikkelen naar een hopeloos toreneindspel. 29.♘e2 Wit richt zijn pijlen op de zwakke pion op d4, die niet meer te verdedigen valt. ♖d5 30.a4 b5 31.axb5 ♖xb5 32.♘xd4 ♖d5 33.♘xc6 bxc6 34.♔e2 Het resulterende eindspel wint makkelijk, want los van de pluspion zijn de witte stukken veel beter gecoördineerd. Zwart begroef de strijdbijl 11 zetten later. 1-0

Niet de meest spectaculaire partij, maar wel een prima technische overwinning. Soms is een enkele fout genoeg om een partij te verliezen, zo onverbiddelijk kan schaken zijn. Ook op de andere borden verweerde Opwijk zich kranig, maar het Wetterse vlaggenschip voer wel met de volle buit terug westwaarts. De toon is gezet voor de clash met Wachtebeke die net over de horizon ligt, waarover later meer.

Dat het ook voor heel sterke spelers moeilijk is om op het juiste moment even een wachtzet in te lassen, werd onlangs geïllustreerd in een partij die de wereld rond ging. Vooral onder tijdsdruk neemt het instinct om iets constructief te proberen doen het doorgaans over.

Stremavičius (2564) - So (2764)
FIDE World Cup, 2025

Hoe haalt wit de zege binnen?

Het is duidelijk dat de sleutel tot succes voor wit ligt in het creëren van een zugzwangstelling die de vrijpionnen wint. Er leiden heel wat wegen naar Rome, waarvan de vlotste 70.♔e4 ♔g4 71.♗h1 ♔h3 72.♔f3 ♔h4 73.♗g2 en de pionnen gaan onherroepelijk verloren. De Litouwse witspeler weet ongetwijfeld hoe hij de partij hoort te gaan winnen, maar maakt een denkfout bij de uitvoering.

70.a4?? Zondigt tegen het principe dat een pure wachtzet niets fundamenteel aan de stelling mag veranderen. Hoewel het verre van duidelijk is waarom, gooit deze tussenzet de winst te grabbel. b4 71.♔e4 ♔g4 72.♔e3 1-0

Hier gooit wereldtopper GM Wesley So de handdoek in de ring, denkend dat de fatale zugzwang onvermijdelijk is. Er zit echter nog een hartverscheurend patidee verscholen in de stelling na 72..♔h4 73.♔f4 h1=♕ 74.♗xh1 ♔h3 75.♔f3 De reden waarom de zeventigste zet van wit een blunder was wordt duidelijk na 75.♔e4 g2 76.♗xg2+ ♔xg2 77.♔d4 ♔f2 78.♔c4 ♔e2 79.♔b5 ♔d3 80.♔xa5 ♔c3 met remise, zwart bereikt tijdig de zwakte die wit onnodig heeft gecreëerd. ♔h2 76.♗g2 ♔g1 De pion is taboe omwille van pat, en de loper moet in de buurt blijven om de vrijpion de doorgang te beletten. 77.♗h3 ♔h2 78.♗f1 ♔g1 79.♔h2 ♔h2 Maar niet g2?? 80.♔g3 ♔h1 81.♗e4 ♔g1 en opnieuw beslist een wachtzet zoals 82.♗f3 en wit wint. 80.♗f1 ♔g1 met remise, aangezien wit geen progressie kan maken.

Een minder gemediatiseerd voorbeeld van eigen hand speelde zich af op het einde van het vorige seizoen van de Nationale Interclubs, nota bene tegen mijn toekomstige club.

Vandenbussche (2420) - Zwirs (2452)
Nationale Interclubs, 2025

De zwartspeler zit al even in acute tijdnood, en heeft daarom voor een passieve verdedigende opstelling gekozen. Met nog twee zetten te gaan voor de tijdscontrole, komt het besef dat wit de druk kan opvoeren door zijn koning ongestoord naar h4 te brengen, gevolgd door g5.

39..g6?? Zwart had gewoon moeten blijven wachten, het plan van wit is immers niet zo gevaarlijk als het lijkt. Na bijvoorbeeld ♖a8 40.♔g3 ♖c8 41.♔h4 ♖a8 42.♗d6+ ♔g8 43.g5 hxg5+ 44.fxg5 ♖a4+ 45.♗b4 ♔h7 heeft wit niets beter dan 46.g6+ ♗xg6 47.hxg6+ ♔xg6 waarna hij misschien nog even kan proberen aandringen, maar de partij natuurlijk op remise hoort te eindigen. 40.g5! Nico rekende allicht op 40.hxg6? ♗xg6 41.♗g7+ ♔e8 42.♗xh6 waarna wit weliswaar een pion wint, maar zwart makkelijk standhoudt. hxg5 41.h6 Wit wint op slag, de vrijpion kan niet worden gestopt zonder materiaalverlies. ♔g8 42.fxg5 Haast en spoed zijn zelden goed, zeker niet in het eindspel. Na het ongeduldige 42.h7+?? ♔xh7 43.♖xf7+ ♔g8 44.♖g7+ ♔f8 45.fxg5 ♖d5 46.♗f6 ♖xg5 ontsnapt zwart. ♖f8 43.♔e3 ♖a8 44.h7+ 1-0

Wapenstilstand

Veel tijd om na te genieten van de kurkdroge overwinning is er niet, want nog geen week later wacht een gevreesde calvarietocht. Geen van de Vlaamse gezanten van Charlois Europoort staat te springen voor de verre verplaatsing naar Groningen, zeg maar het Vladivostok van Nederland, maar nood breekt wet. Zeker gezien de nog steeds precaire situatie in het klassement, vind ik het de plicht van de vaste spelers om zich te engageren en hun duit in het zakje te doen.

Om het gewicht van die morele plicht wat te verlichten, besluit ik een dag vroeger naar de Martinistad af te zakken. Het druilerige weer temt de toerist in mij, en ik gebruik de vrijgekomen tijd om Heart of Darkness te lezen, het magnum opus van Joseph Conrad over de vroege gruweldaden in Congo onder Belgisch bewind. Gelukkig is het een erg compact werk, want van verwijzingen naar kannibalisme krijgt een mens honger. Ik hou het wijselijk bij kip in een prima Zuid-Indiaas restaurant, en na een blitzbezoek aan de kerstmarkt laden zowel mijn Audi als ikzelf de batterijen op voor ‘s anderendaags.

Slagboom (2336) - Vandenbussche (2402)
KNSB Competitie, 2025

Ik vat de partij strijdvaardig aan, en onthul een speculatief pionoffer dat de aandacht van de theoretici is ontgaan. Mijn jonge tegenstander (die ook bij Wetteren actief is) smoort het perspectief op een avontuurlijke namiddag echter al snel in de kiem, en stuurt aan op een snelle dameruil.

Hier wordt ook de tweede en laatste kans op een complex steekspel in de noorderwind geslagen door de witspeler. Na 11.♘xd5 ♘xe3 12.♘xe3 ♗xc5 garandeert het zwarte loperpaar en ontwikkelingsvoorsprong voldoende compensatie voor de pion, en kan het nog alle kanten op. In de partij kunnen de stukken echter al snel terug de doos in na een paar verdere min of meer verplichte afruilacties.

11.♗d4 ♘xd4 12.♘xd4 ♗xc5 13.e3 0-0 14.♗e2 ♘f6 15.0-0 ♖ac8 16.♗f3 ♗xd4 17.exd4 ♗e6 18.♖ac1 ½-½

Je zal me niet snel op een korte remise betrappen, maar hier heeft het geen zin om nog aan te dringen. Snel de auto in, en goed 400 kilometer doorperen tot diep in de Vlaanders. Voor elke zet die ik heb gespeeld in deze saaie partij, zal ik niet minder dan 45 kilometer hebben afgelegd. Niet eens een record, dat staat op een nutteloze 950 kilometer voor een onaangekondigde ploegforfait. Hebben we gelachen toen.

Uren later zal blijken dat mijn kleine bijdrage, en die van de andere landgenoten, wel degelijk vruchten heeft afgeworpen. We delen de punten, iets waar beide ploegen weliswaar weinig mee opschieten. We blijven hangen op een degradatieplaats, al zal het verslag uit Groningse pen later aantonen dat we best tevreden mogen zijn met het ene matchpunt. Zo kondigen de resterende 5 wedstrijden in de Meesterklasse zich onherroepelijk aan als een bittere overlevingsstrijd.

Derbykoorts

Het daaropvolgende duel speelt zich wel in de hogere regionen van het klassement af. In de vaderlandse competitie ontvangen we in Wetteren de buren uit Wachtebeke voor de Oost-Vlaamse derby, de eerste grote test van het seizoen. De bezoekers gooien een sterke en opvallend Spaansgetinte ploeg in de strijd, zij het met een gelegenheidsinvaller op het vijfde bord. Daar kijkt Dennis Van Vliet, de sterke man achter de club, niemand minder dan ondergetekende in de ogen. Mijn opdracht is duidelijk: het grote ratingverschil proberen te verzilveren met een winstpartij, en zo mijn ploeggenoten de wind in de zeilen te blazen.

Vandenbussche (2402) - Van Vliet (2024)
Nationale Interclubs, 2025

De openingsfase lijkt andermaal niet op een succes uit te draaien. Dennis laat zich niet van de wijs brengen door mijn atypische aanpak van de Franse doorschuifvariant, en navigeert kordaat naar veilige wateren.

Wat is de beste voortzetting voor zwart?

12..♘e7? Haast te logisch om slecht te kunnen zijn, maar toch is het zo. Hier is ♕a5 heel sterk, waarna wit niets beter heeft dan aan het ruilen te slaan met 13.♗xb4 ♕xb4+ 14.♕d2 ♕xd2+ 15.♔xd2 waarna er nog heel wat water naar de Schelde moet vloeien om zwart in verlegenheid te brengen in dit eindspel. 13.a5 Wit neemt heel wat ruimte terug op de damevleugel, en neemt zo de touwtjes in handen. ♗xd2+ 14.♕xd2 ♕b3 15.♗d3 ♘c6 Het is belangrijk dat het strategisch wenselijke ♗b5?? op slag verliest op 16.♖a3, waarop de zwarte dame ingesloten zit. 16.0-0 ♕b4? Het is doorgaans niet verstandig om je tegenstander aan te moedigen om een goede zet te doen, en precies dat is hier het geval. 17.♕g5 ♕f8 Een trieste aftocht voor de dame, wiens doelloze omzwervingen te veel tijd hebben gekost. 18.a6 Een belangrijke finesse, die de pion op a7 tot de achilleshiel van de zwarte stelling degradeert. b6 19.♖ac1 Na de gezapige start is de partij op enkele zetten tijd volledig in het voordeel van wit gekanteld. In de volgende fase van de partij bouw ik mijn overweldigend positioneel voordeel geduldig verder uit en wanneer ik alle zwarte stukken met enig dynamisch potentieel heb weten af te ruilen, kan ik de overwinning al ruiken.

Mijn winstplan is eenvoudig maar effectief. De pion op a7 ophalen, waarna de kersverse vrijpion op a6 ongehinderd promoveert. De zwarte stukken zijn niet meer dan figuranten, die slechts kunnen dromen van enig tegenspel te genereren. Het klopt allemaal als een bus, en bijvoorbeeld na 31.♕c7 ♘g6 32.♕xa7 ♕c1+ 33.♔g2 ♕c2 34.♕xb6 ♕e4+ 35.♘f3 kan zwart opgeven.

Elk plan is echter maar zo goed als de uitvoering, en terwijl de klok genadeloos aftelt zie ik plots spoken opdoemen die de vloek van eeuwig schaak met zich meedragen. Een messianische stem maant me aan tot kalmte, en herinnert me aan een belangrijke vuistregel. Ik hoor wel eens vaken stemmen in mijn hoofd, zij het zelden die van een voormalig wereldkampioen.

“Paardeneindspelen zijn zoals pionneneindspelen.”

GM Mikhail Botvinnik

Dit dogma stipuleert dat een paardeneindspel doorgaans wint als de stelling zonder paarden op het bord zou winnen in een pionneneindspel. Mijn twijfel maakt plaats voor opluchting wanneer ik me realiseer dat ik na een dameruil geforceerd een pion win, en het resulterende paardeneindspel dus gewonnen hoort te zijn.

Hoewel dit ook blijkt te kloppen, maak ik het mezelf zo veel te moeilijk. Niet in het minst omdat veel schijnbaar verloren eindspelen iets gemeenschappelijk hebben met een cliché uit de voetbaljournalistiek: er valt in principe altijd minstens één kans zomaar uit de lucht. Diep in de finale tijdnoodfase komt die kans er ook.

Hoe sleept zwart alsnog een half punt uit de brand?

49..♘e6?? Het juiste idee, maar in de verkeerde uitvoering. Zwart heeft een soort vesting te pakken na gxf4 50.gxf4 ♘e6 51.♔e3 ♘f8! en wit kan bij correct spel geen progressie boeken zonder zwart voldoende tegenspel te geven om de remisehaven te bereiken. 50.fxg5 hxg5 Het gelijk van de patriarch van het Sovjetschaak wordt bewezen na ♘xg5 51.h4 ♘e4+ 52.♘xe4 dxe4 53.h5! en wit wint. 51.h4! gxh4 52.gxh4 ♘xd4 53.h5 ♘e6 54.h6 ♘g5 55.♔e3

Ondanks het feit dat zwart zijn pion heeft teruggewonnen en er amper nog stukken op het bord staan, staat zwart machteloos tegenover de opmars van de witte vrijpionnen. De witte koning kan met een ongehinderde démarche de randpion helpen promoveren, terwijl elke illusie van tegenspel kan worden geneutraliseerd door de witte ros op d4 te stationeren.

55..♘f7 56.h7 ♔c5 57.♘e2 ♔d6 58.b4 ♔e6 59.b5 ♘h8 60.♘d4+ ♔e5 61.b6 f4+ 62.♔f3 1-0

Een beetje drama hoort bij een topduel, maar deze partij had nooit zelfs maar een tikkeltje spannend mogen worden. De gemengde gevoelens maken echter al snel plaats voor euforie, daar mijn overwinning de nipte ploegoverwinning verzekert. Daarmee schuiven we op naar de tweede plaats in het kielzog van leider Rochade Eupen, een van mijn vele ex-clubs.

Wie stilaan genoeg heeft van mijn transitie naar een droge, technische schaker, moet zeker eens de knotsgekke partij van de regerende Belgische kampioen uit deze wedstrijd bekijken. Hoewel ik doorgaans weinig aandacht heb voor wat er zich op de andere borden afspeelt, stond ik er de hele namiddag met grote ogen naar te kijken.

Sinterklaas

Met twee overwinningen en twee remises is het bilan van de maand november opnieuw positief te noemen. Het volstaat jammergenoeg niet voor ratingwinst, dus het wordt wel tijd om ook sterkere tegenstanders over de knie te gaan leggen. Voor mijn part mag de spektakelwaarde van de partijen ook wat omhoog, want vroeg of laat is de magie van de konijnenpoot in het eindspel uitgewerkt.

Er ligt nog meer werk op de plank, want er vormen zich eigenlijk reeds jaren donkere wolken boven mijn statisch witreportoire. Uit nieuwsgierigheid maak ik de balans op van mijn witpartijen dit jaar, en moet schoorvoetend toegeven dat ik maar zelden met een plusje het middenspel aanvat. Voor elke partij waarin dat wel is gebeurd, is er eentje waar ik binnen de 15 zetten zelfs reeds slechter sta. Zo kan het niet verder.

De tijd van het jaar zorgt voor nieuwe hoop. Misschien haalt Zwarte Piet komend weekend een nieuw witreportoire uit zijn jute zak?

Wordt dit aanstaande zaterdag werkelijkheid ten huize Vandenbussche?

Ik heb al mijn schoenen alvast van een wortel voorzien. Mocht mijn pleidooi aan zijn barmhartige werkgever toch in dovemansoren blijken te zijn gevallen, mogen ambitieuze secondanten zich uiteraard steeds melden. Wat er ook van zij, men leze het binnenkort.

Op naar 2026!